Volwassenheid en seizoenen

Essay

Bediening heeft seizoenen, net als de natuur. Soms is het lente, waarin nieuwe scheuten door de grond breken; andere keren is het zomer, gekenmerkt door explosieve groei. We zien herfst wanneer de vrucht rijpt, en winter wanneer alles stil en slapend lijkt. De kerk, bediening, leven en zelfs investeringen volgen deze cyclus van seizoenen.

De meest uitputtende seizoenen zijn meestal herfst en winter. De herfst is een seizoen van volwassenheid, dus de explosieve veranderingen vertragen, en dat kan vermoeiend voelen. De winter is nog zwaarder. Alles lijkt bevroren op het laagste punt. Het is koud, stagnerend, en het einde is niet in zicht. Die stilte kan gemakkelijk tot ontmoediging leiden.

Maar de winter is geen seizoen van verlatenheid. Het is een tijd voor volwassenheid meer dan voor groei.Prediker 3:1Alles heeft een bestemde tijd. De zomer kan wonderen, historische bewegingen en numerieke toename laten zien, maar bloeien is niet hetzelfde als volwassen zijn. Wonderen brengen niet automatisch nederigheid en dienende harten voort. Geestelijke gaven zonder karaktervorming kunnen tot instabiliteit leiden.

Neem de loop van de Koreaanse kerk als voorbeeld. De jaren 1970 en 1980 waren als een zomer van opwekking: snelle groei, krachtige bewegingen, levendige samenkomsten en kerkuitbreiding. In de loop van de tijd is de Koreaanse kerk een seizoen van volwassenheid binnengegaan en voelt zij nu als een lange winter. Grote kerken richten zich niet langer alleen op opwekking, maar benadrukken volwassenheid.

Dit principe geldt niet alleen voor de Koreaanse kerk. Kerken in andere landen die nu sterk groeien, zullen op een dag ook andere seizoenen meemaken. Plaatsen die nu lijken alsof ze altijd in de zomer zullen blijven, zullen met de tijd volwassenheid binnengaan en soms ook een winter doormaken. Elke natie, elke kerk en elke gemeenschap herhaalt seizoenscycli, dus we moeten geen absolute oordelen vellen alleen op basis van het huidige seizoen.

Het seizoen van volwassenheid is essentieel omdat geestelijke gaven en kracht alleen een mens niet dragen.1 Korintiërs 13:2Had ik de liefde niet, zo ware ik niets. Zonder groei in nederigheid, een dienend hart en voeding door het Woord kunnen begaafde mensen verdeeldheid veroorzaken of hun gaven misbruiken. Op een bepaald moment worden training in het Woord en geestelijke volwassenheid even vitaal als tekenen en wonderen.

De weg van de gemeenschap die ik dien weerspiegelt dit patroon. In het begin waren kracht en gaven heel zichtbaar, maar ook onvolwassenheid werd duidelijk, waardoor de nadruk verschoof naar het Woord en discipelschap. Dit is geen afwijzing van gaven, maar een erkenning dat kracht met volwassenheid moet samengaan. Volwassenheid is Gods manier om zijn volk diep te vormen.

Winterbediening voelt dof. Verandering lijkt afwezig, mensen worden moe, en opwekking lijkt beloofd maar het moment is onbekend. Toch vraagt winter om volharding: je positie bewaren, blijven staan en de gemeenschap trouw dienen tot het einde. Gewoon volharden in de winter is bediening.Galaten 6:9Laat ons niet moe worden goed te doen.

Ik vergelijk dit met investeren. Investeren wanneer het het moeilijkst is, op de bodem, is de echte investering. Investeren wanneer alles al goed loopt, geeft kleinere opbrengst. Wie volhardt op de lage punten, ziet de volgende stijging en oogst overvloedige vrucht. Bediening werkt op dezelfde manier. Wie blijft wanneer een gemeenschap het zwakst is, zal diepere vrucht en beloning ontvangen wanneer zij opstaat.

Degenen die winterseizoenen meedragen, worden van onschatbare waarde wanneer de gemeenschap opstaat. Wanneer alle anderen weggaan, blijven degenen die in de moeilijkste tijden blijven, diep in haar geschiedenis gegrift. God eert hun trouw met blijvende beloning.

Zelfs kerken in Amerika en Europa, die lijken alsof ze klaar zijn, dragen nog hoop. Vandaag kan voelen als late winter, maar lente en een zomer van opwekking kunnen opnieuw komen. Hoewel de volgende opwekking niet hetzelfde zal lijken als de vorige, zal zij een balans van het Woord en kracht samen brengen.

De Koreaanse kerk gaat dezelfde weg. Zij benadrukte ooit kracht, en later het Woord. Kracht alleen leidt tot onvolwassenheid en instorting, terwijl het Woord alleen zwak kan worden zonder begeleidende kracht. De volgende opwekking moet beide integreren1 Tessalonicenzen 1:5Niet alleen in woorden, maar ook in kracht en in de Heilige Geest., want evenwichtige kracht is het meest krachtig.

Dus als je in een winterseizoen bent, wanhoop dan niet, maar interpreteer het juist. Zelfs wanneer er niets lijkt te gebeuren, is God energie aan het samenballen, mensen volwassen aan het maken en aan het voorbereiden wat daarna komt. Alleen God kent de timing van seizoenen. Onze rol is het seizoen door geloof te vertrouwen en geestelijk te blijven investeren waar we zijn.1 Korintiërs 15:58Uw arbeid is niet ijdel in de Heere.

Inhoudsnotities

1. Bediening en leven hebben seizoenen

2. Zomer is een seizoen van groei, maar zij is niet blijvend

3. In het seizoen van volwassenheid telt volwassenheid meer dan groei

4. Herfst en winter zijn de seizoenen waarin we het gemakkelijkst moe worden

5. Winter is geen verlatenheid, maar samenballing

6. De Koreaanse kerk ging van een zomer van opwekking naar volwassenheid en winter

7. Elke kerk en gemeenschap zal andere seizoenen meemaken

8. Gaven en kracht alleen kunnen een mens niet heel laten staan

9. Kracht moet haar plaats vinden binnen het Woord en volwassenheid

10. In de winter is volhouden bediening

11. Toewijding op het lage punt is geestelijke investering

12. Degenen die tot het einde blijven, hebben beloning

13. De winter van Amerika en Europa hoeft niet alleen als het einde gelezen te worden

14. De volgende opwekking moet het Woord en kracht samen vasthouden

15. We moeten het huidige seizoen door geloof interpreteren