Wet en geestelijke vorming

Essay

Alles begint met de mensen die ons worden toevertrouwd. Wanneer wij een bediening leiden of voor anderen zorgen, ontmoeten wij niet alleen het soort mensen dat wij zelf graag zouden ontvangen. Wij kunnen verlangen naar volwassen schapen, maar God kan ons jonge lammeren, beginnende gelovigen of gewonde mensen toevertrouwen die lange tijd zorg nodig hebben.

Het beslissende punt is dat niet wij de schapen kiezen, maar Jezus. Een herder zorgt niet alleen voor mensen die bij persoonlijke voorkeuren passen. Hij ontvangt de mensen die Jezus toevertrouwt als zijn missie en voedt en verzorgt hen naar hun toestand.Johannes 21:15-17Weid Mijn lammeren.

In Johannes 21 zegt Jezus tegen Petrus dat hij zijn lammeren moet voeden, zijn schapen moet hoeden en zijn schapen moet voeden. Daarin zit een subtiel onderscheid. Wij moeten niet iedereen op dezelfde manier behandelen. Wij moeten onderscheiden tussen jonge lammeren en meer volwassen schapen, en ook tussen voeden, hoeden en begeleiden.

Een jong lam is als een pasgeboren schaap. Het kan iemand zijn die nieuw is in het geloof, gewond, afhankelijk en onzeker over zijn identiteit. Als wij te vroeg zware training en verantwoordelijkheid opleggen, kan zo iemand bezwijken. In deze fase is liefde het meest nodig.

Ik kan een persoonlijk voorbeeld geven. Ik wilde ooit iemand steviger vormen en benaderde die persoon een dag lang met een trainingshouding. Die persoon raakte meteen gekwetst en bleef lange tijd stil. Mijn bedoeling was ritme en houding te corrigeren, maar de fase waarin hij stond kon dat soort vorming nog niet dragen. Hij had eerst liefde nodig.

Daarom hebben jonge lammeren aandachtige liefde nodig. Die zin kan eenvoudig klinken, maar hij draagt wezenlijke pastorale gevoeligheid. Mensen met een kwetsbare identiteit moeten horen: je bent veilig, je mag groeien, je bent geliefd. Voordat zij de discipline van een volgende fase kunnen ontvangen, moeten zij eerst onvoorwaardelijke liefde ervaren.Jesaja 40:11Hij zal de lammeren in Zijn arm vergaderen.

Meer volwassen schapen hebben een andere vorm van zorg nodig. Zij kunnen wandelen, verantwoordelijkheid dragen en samen met anderen dienen. Sommige mensen groeien juist wanneer verantwoordelijkheid aan hen wordt toevertrouwd. Als wij hen alleen blijven voeden zonder richting, missie of verantwoordelijkheid te geven, kunnen wij hun groei zelfs remmen.

Hier is pastorale onderscheiding beslissend. Sommige mensen hebben liefde en voeding nodig; anderen hebben vorming en verantwoordelijkheid nodig.1 Tessalonicenzen 5:14Vermaant de ongeregelden, vertroost de kleinmoedigen, ondersteunt de zwakken. Eén methode op iedereen toepassen kan mensen verwonden of vertragen. Als wij iedereen altijd hetzelfde behandelen, zien wij misschien de fase en behoefte van ieder mens niet werkelijk.

Ook kerken kunnen verschillende rollen dragen. Een kerk van herstel kan veel gewonde en onvolwassen mensen ontvangen. Een kerk van voeding en groei kan zich richten op fundamenten en principes van het geloof, met stabiliteit en vorming. Een kerk van volwassen samenwerking kan verantwoordelijke mensen helpen de missie samen te dragen. Geen van deze rollen is op zichzelf het hele lichaam van Christus, en geen ervan maakt de andere verkeerd.

Daarom moeten wij kerken niet achteloos beoordelen. Sommige kerken dienen als plaatsen van herstel, andere richten zich op voeding en onderwijs, en weer andere vormen volwassen medewerkers. Zelfs een kerk die in mijn ogen zwak lijkt, kan voor God een noodzakelijke rol vervullen binnen het lichaam van Christus.

Daarna moeten wij naar de structuur van het evangelie gaan. Het Mozaïsche verbond en het nieuwe verbond werken niet op dezelfde manier. De verbondsstructuren van het Oude Testament en het Nieuwe Testament verschillen. Wanneer wij zeggen dat Jezus kwam om de wet te vervullen, betekent dit niet dat wij nu alle wet volmaakt kunnen houden.

Dat de wet vervuld is, betekent dat haar doel in Jezus is bereikt. Waar de wet naar wees, wat het offersysteem verwachtte, wat tempel en priesterschap uitbeeldden: dat alles is in Christus werkelijkheid geworden. Daarom zijn in Jezus sommige delen van de wet terzijde gesteld, en andere delen zo vervuld dat zij niet langer op de oude manier kunnen worden herhaald.

Het duidelijkste voorbeeld is het offer. Oudtestamentische offers werden telkens herhaald. Maar het kruis van Jezus was een offer eens voor altijd. Daarom zou opnieuw dieroffers brengen in de tijd van het nieuwe verbond het bloed van Jezus onteren. Het offer is als structuur in Christus beëindigd.

Met de tempel is het vergelijkbaar. In het Oude Testament stond de tempel centraal, maar in het nieuwe verbond staat Christus centraal. Christus is de ware tempel, en de kerk en gelovigen in Christus zijn de tempel. Gods aanwezigheid is nu niet opgesloten in een enkel gebouw, maar wordt geopenbaard in Christus en in zijn lichaam, de gemeenschap.

Ook de functie van de wet is veranderd. Veel oudtestamentische voorschriften werkten binnen Israëls religieuze staat en tempelsysteem. Maar onder het nieuwe verbond is uiterlijke naleving niet de maatstaf van gerechtigheid. Geloof is de maatstaf. Wat een mens fundamenteel verandert, is niet meer regels vastgrijpen, maar het innerlijke werk van de Heilige Geest.

Dit betekent echter niet dat de wet geen waarde heeft. Dat zou een uiterste zijn. De wet openbaart zonde, toont Gods heiligheid en laat ons beseffen dat wij onszelf niet rechtvaardig kunnen maken. De wet werkt als een spiegel die vuile plekken laat zien.

Maar een spiegel kan iemand niet wassen. De wet openbaart zonde, maar de kracht om zonde te reinigen en leven te geven ligt in het evangelie, de Heilige Geest en het nieuwe leven in ons. De wet is dus zeker nuttig, maar de geboden zelf geven geen leven.2 Korintiërs 3:6De letter doodt, maar de Geest maakt levend.

Ook de kwestie van tienden moet binnen deze structuur worden begrepen.Mattheüs 23:23Het zwaarste der wet, namelijk het oordeel, en de barmhartigheid, en het geloof. In het Oude Testament was de tiende verbonden met de tempel, de stam Levi en de theocratische structuur van Israël. In de tijd van het nieuwe verbond komen vrijwillig geven en rentmeesterschap meer centraal te staan. Dit betekent niet dat tienden geen betekenis hebben, en het is geen kritiek op kerken die tienden onderwijzen.

Belangrijk is de fase van de persoon. Voor sommigen is de tiende een basisstandaard en een training in geloof. Maar sommige volwassen gelovigen weten al dat alles wat zij hebben van God is, en geven breder, delen meer en wijden zich vollediger toe. Tegen zo iemand alleen zeggen dat hij tienden moet geven, past misschien niet bij zijn geloofsfase.

Stel je bijvoorbeeld een groep diep toegewijde ondernemers voor. Misschien beseffen zij helder dat hun leven, financiën en bedrijven aan God toebehoren, en misschien geven zij al veel meer dan een tiende. Hen alleen aanspreken zoals je een beginnende gelovige zou aanspreken, is pastoraal ongepast.

Daarom is flexibel onderscheidingsvermogen de sleutel. Wij moeten de structuur van wet en evangelie begrijpen en tegelijk zien waar iemand zich in zijn reis bevindt. Lammeren hebben liefde en voeding nodig, groeiende schapen verantwoordelijkheid en richting, en volwassen medewerkers diepere missie en vrijheid.

Wij kunnen niet kiezen wie God ons toevertrouwt. Hij kan ons een heel kwetsbaar lam, een jong lam, een groeiend schaap of een volwassen schaap toevertrouwen. Daarom mag een dienaar niet slechts één aanpak voorbereiden. Hij moet leren goed te dienen in elke fase: voeden, genezen, begeleiden, vormen en verantwoordelijkheid toevertrouwen.

Uiteindelijk moeten de waarde van de wet en het centrum van het evangelie samen worden vastgehouden. De wet helpt door zonde te openbaren en Gods wil te onderscheiden. Maar het evangelie geeft leven, de Geest verandert mensen, en het nieuwe verbond roept ons op de weg van geloof en innerlijke verandering. Pastors moeten mensen binnen dit evangeliekader voeden, verzorgen en opbouwen naar hun fase.

Inhoudsnotities

1. Een herder kiest niet alleen de schapen die hij prettig vindt

De mensen die God toevertrouwt zijn misschien niet volwassen, betrouwbaar of gemakkelijk te leiden. Het kunnen jonge lammeren zijn, gewonde gelovigen of mensen die lange zorg nodig hebben. Herderen begint met het ontvangen van de mensen die Jezus toevertrouwt als missie.

2. Johannes 21 toont verschillende soorten zorg

Jezus spreekt over lammeren voeden, schapen hoeden en schapen voeden. Het onderscheid doet ertoe. Niet ieder mens heeft op hetzelfde moment dezelfde soort zorg nodig.

3. Lammeren hebben liefde en voeding nodig voor zware verantwoordelijkheid

Nieuwe gelovigen, gewonde mensen en afhankelijke zielen kunnen beschadigd raken als zij meteen onder druk worden gezet tot discipline of prestatie. Zij hebben stabiliteit, veiligheid, voeding en de ervaring geliefd te zijn nodig voordat zij zwaardere training kunnen dragen.

4. Bemoediging kan een serieuze pastorale handeling zijn

Voor iemand met een kwetsbare identiteit zijn eenvoudige woorden als je doet het goed of je bent geliefd niet oppervlakkig. Zij kunnen de innerlijke veiligheid geven die nodig is voordat correctie of verantwoordelijkheid kan worden ontvangen.

5. Volwassen schapen hebben richting en verantwoordelijkheid nodig

Sommige gelovigen groeien wanneer verantwoordelijkheid aan hen wordt toevertrouwd. Hen eindeloos voeden zonder richting, missie of verantwoordelijkheid kan hen juist tegenhouden. Volwassen schapen moeten wandelen, dienen en deelnemen aan het werk.

6. Pastorale onderscheiding betekent zorgen naar fase

Sommigen hebben liefde nodig, anderen training en weer anderen missie. Iedereen hetzelfde behandelen kan eerlijk lijken, maar negeert vaak de werkelijke toestand van de persoon. Herderen vraagt flexibel onderscheidingsvermogen.

7. Verschillende kerken kunnen verschillende rollen dragen

Sommige kerken functioneren als plaatsen van herstel, andere als plaatsen van onderwijs en groei, en andere als gemeenschappen van volwassen partnerschap. Een kerk draagt misschien niet elke rol even sterk. Het is beter te onderscheiden dan achteloos te oordelen.

8. Het Mozaïsche verbond en het nieuwe verbond werken verschillend

Jezus heeft de wet vervuld, maar dat betekent niet dat gelovigen elk oudtestamentisch gebod in de oude structuur herhalen. Vervulling betekent dat het doel van de wet zijn bestemming in Christus heeft bereikt.

9. Het offer is voltooid in Jezus

Oudtestamentische offers werden steeds opnieuw gebracht. Het kruis van Jezus is eens voor altijd. Terugkeren naar dieroffers na Christus zou de genoegzaamheid van zijn bloed onteren.

10. De tempel is opnieuw gecentreerd in Christus en zijn lichaam

Het Oude Testament centreerde aanbidding rond de tempel, maar het nieuwe verbond draait om Christus. Jezus is de ware tempel, en gelovigen in Hem zijn Gods levende tempel. Gods aanwezigheid is niet langer beperkt tot een gebouw.

11. Gerechtigheid is gegrond in geloof, niet in uiterlijke regelhouding

Veel oudtestamentische voorschriften hoorden bij Israëls religieuze en nationale structuur. In het nieuwe verbond is geloof in Christus de maatstaf van gerechtigheid, en echte transformatie komt door het innerlijke werk van de Heilige Geest.

12. De wet heeft nog steeds echte waarde

Het is een overreactie om te zeggen dat de wet waardeloos is. De wet openbaart zonde, toont Gods heiligheid en leert ons dat wij onszelf niet rechtvaardig kunnen maken. Zij geeft helderheid over de menselijke toestand.

13. De wet is een spiegel, maar niet de kracht die reinigt

Een spiegel kan vuil laten zien, maar hij kan het gezicht niet wassen. De wet legt zonde bloot, maar leven, reiniging en transformatie komen door het evangelie, de Geest en het nieuwe leven dat in Christus gegeven is.

14. Tienden moeten door het nieuwe verbond worden begrepen

De oudtestamentische tiende was verbonden met de tempel, de Levieten en Israëls verbondsstructuur. In het nieuwe verbond komen vrijwillig geven, rentmeesterschap en vreugdevolle toewijding naar voren. Dit is geen afwijzing van tienden, maar een helderder kader.

15. Volwassen gelovigen hebben een bredere taal van rentmeesterschap nodig

Voor sommigen is de tiende een belangrijke basisdiscipline. Maar volwassen gelovigen kunnen al begrijpen dat alles wat zij hebben van God is. Zij hebben taal nodig over missie, vrijgevigheid, rentmeesterschap en volledige toewijding, niet alleen een beginnersregel.

16. Dienaren moeten klaar zijn voor vele fasen van mensen

God kan heel kwetsbare lammeren, jonge lammeren, groeiende schapen of volwassen medewerkers toevertrouwen. Een dienaar kan niet slechts één aanpak voorbereiden. Herderen vraagt het vermogen om te voeden, genezen, begeleiden, vormen en verantwoordelijkheid toe te vertrouwen naar iemands fase.

17. De waarde van de wet en het leven van het evangelie horen samen

De wet helpt zonde openbaren en Gods wil onderscheiden, maar geeft op zichzelf geen leven. Het evangelie geeft leven, de Geest verandert mensen en het nieuwe verbond roept ons tot innerlijke transformatie. Gezonde bediening houdt beide helder samen.